அவர் தொடர்ந்தும் கருத்து தெரிவிக்கையில், 1990ஆம் ஆண்டு சொந்த இடங்களில்இருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட  மன்னார் பியர் பகுதி மக்கள் கற்பிட்டி, அல்மனார், அன்னை மரியா, சிங்கபுற மற்றும் மல்புற போன்ற அகதி முகாம்களில் வசித்து வந்தனர். புத்தளத்தில் இருந்த வடமாகாண முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றத்திற்கான செயலகம் மூடப்படவிருப்பதாக கூறி அரசு எமது பதிவுகளை புத்தளத்திலிருந்து நீக்கி சொந்த இடத்தில் பதிந்துகொள்ளுமாறு பணித்தது. அந்த நிர்பந்தத்தின் படி 2010 டிசம்பர் 31 ஆம் திகதிக்கு முன்னர் மீள்குடியேற்றத்துக்காக சொந்த இடத்திற்கு குறித்த பிரதேச மக்கள் வந்தனர்.

பியர் பகுதியிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் போது 200 க்கும் குறைவான குடும்பங்களே புத்தளத்திற்கு சென்றன. மீள்குடியேறும் போது  அந்த குடும்பங்களின் சனத்தொகை 600 வரை அதிகரித்து காணப்படுகின்றமையால் குடியமர்வதற்கான காணிகள் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. அந்த பிரதேசத்தில் வெற்றுக் காணியாக இருந்த இடத்தில் குடியமர முயற்சித்த போது அது தனி நபர் ஒருவருக்கு சொந்தமான காணி என தெரிவிக்கப்பட்டது.

குறித்த அந்த நபர் அவருக்கு செந்தமான காணி என்பதனை உருதி செய்வதற்கான உறுதிப்பத்திரங்களையும் எம்மிடம் காண்பித்தார். அதன் பின்னர் அவரிடம் முற்பணமாக ஒரு தொகை காசு கொடுத்து அந்த காணியை வாங்கி கடந்த மூன்று மாதங்களாக மக்கள் துப்பரவு செய்தனர். கடந்த வியாழக்கிழமை அங்கு வீடுகளை அமைப்பதற்கு காணியை பிரிக்க முற்பட்ட போது பொலிஸார் அதனை தடுத்தனர்.

காணி சீர்திருத்த அணைக்குழுவினால் தமக்கு தொலைநகல் மூலம் இது தொடர்பாக கடிதம் கிடைத்ததாக கூறியே அங்கு குடியேறுவதை பொலிஸார் தடுத்தனர். இதன்போது அந்த அடத்தில் விசேட அதிரடிப்படையினரும் இருந்தனர். அவர்கள் தடுத்ததை அடுத்து நாம் அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டோம்.

இதேவேளை கடந்த வெள்ளிக்கிழமை தலைமன்னார் பியர் மொஹிதீன் ஜும்ஆப் பள்ளிவாசலுக்கு சொந்தமான 17 1/2 ஏக்கர் காணியில் குடியமர்வதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொண்டோம். இதன்போதும் பொலிஸார் அதுவும் அரசுக்கு சொந்தமான காணி என கூறி எம்மை வெளியேற்ற முற்பட்ட போது அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீனின் தலையிட்டினால் அது முறியடிக்கப்பட்டு நாம் தொடர்ந்தும் பள்ளிவாசலுக்கு சொந்தமான காணியில் இருக்கின்றோம்.

காணி சீர் திருத்த ஆணைக்குழுவுக்கு சொந்தமான காணி எனப்படும் 121 ஏக்கர் காணியில் உல்லாச விடுதி அமைக்கப்படவிருப்பதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது. மக்களுக்கு மீள்குடியேறுவதற்கு காணிகள் இல்லாத நிலையில் வெளிநாட்டவர்களுக்கு இங்கு விடுதியமைப்பதை ஜனாதிபதி தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என  கோரிக்கை விடுக்கின்றோம் என்றார்.

எரிபொருள்களின் விலையேற்றத்தினால் பஸ் கட்டணம் அதிகரிக்கப்படும் சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது. இதனால் ஏனைய பொருட்களின் விலைகள் அதிகரிக்குமே என்று மக்கள் மனதில் பீதி ஏற்பட்டுள்ளது. இவ்வாறான நிலையில் பொருளாதாரம் சாதாரண மக்களின் வாழ்வை பாடு படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றது. சாதாரண மக்களுக்கே இந்த நிலையென்றால் நீண்ட காலம் அகதி எனும் அவல வாழ்வை அனுபவித்து மீண்டும் சொந்த இடங்களுக்கு சென்று மீண்டும் தமது வாழ்வை கட்டியெழுப்பக் காத்திருக்கும் வடபுல முஸ்லிம்களின் வாழ்வை கொஞ்சம் சிந்தித்துப்பார்க்க வேண்டாமா?

உம்மு கியாஸ் தனது சொந்த இடமான முல்லைத்தீவுக்கு சென்று மீளக்குடியமர்ந்துள்ளார். அங்கு ஒரு நாளைக் கழிப்பதே மிகவும் போராட்டமாக இருப்பதாக கூறுகின்றார்.

தொடரும் அவர், பருவப் பெயர்ச்சி மழை காலம் ஆரம்பித்துள்ளது.  வீடு இல்லாதவர்கள் தற்போது  பெரும் இன்னல்களை சந்தித்து வருகின்றனர். சிலர் வீடுகள் இல்லாத நிலையில் மரத்தடியில் நெருப்பை மூட்டிக் கொண்டு அவ்விடத்திலேயே தூங்கிக் கொள்வர். ஆனால் தற்போது கடும் மழை பெது வருகின்றது. ஆகையால் அவர்கள்  பெரும் அசௌகரியங்களுக்கு முகம் கொடுத்து வருகின்றனர்.

நான் யூ.என்.எச்.சி.ஆர். இனால் தரப்பட்ட கொட்டில்கள் மற்றும் அரசினால் தரப்பட்ட தகரத்தால் தற்காலிக இருப்பிடம் ஒன்றை அமைத்து அதில் வசிக்கிறேன். இருப்பிடம் அவ்வாறு இருந்தபோதிலும் எங்களால் கூடாரத்துக்குள் மழை காலத்தில் வசிக்க முடியாதுள்ளது. சரியான முறையில் தூங்க முடியாது. பிள்ளைகளுக்கு இரவு நேரங்களில் படிக்கவும் முடியாதுள்ளது. பாடசாலைகளுக்கு செல்ல அவர்களுக்கு ஓரிரு சீருடைகளே உள்ளன.  மழை காரணமாக அதனை கழுவி மறுநாள் பாடசாலைக்கு அனுப்புவதில் சிரமங்கள் உள்ளன. இதனால் பிள்ளைகளின் கல்வி பெரிதும் பாதிப்படையுமோ என்ற அச்சம் ஏற்படுகின்றது.

தற்காலிக கொட்டகை இருக்கின்ற எனக்கே இந் நிலை என்றால்  வீடு இல்லாதவர்களின் நிலையை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது.

இங்கு ஒரு கிராம சேவகர் பிரிவில் மீள்குடியமர்ந்துள்ளவர்களுக்கு  வீடு வழங்கப்பட்டிருந்தால் அடுத்த கிராமத்தவர்களுக்கு வீடுகள் இல்லாத நிலை  காணப்படுகின்றது.  அவர்களுக்கு இந்த மழை காலத்திலாவது அவர்களின் அத்தியாவசிய தேவையை கருத்திற் கொண்டு வீட்டு வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தால்  மிகவும் பிரயோசனமாக இருக்கும்.

அரசாங்கத்தினால் மீள்குடியமர்ந்தவர்களுக்கு ஆறு மாதங்களுக்கான நிவாரண உதவிகள் வழங்கப்படுகின்றது. நாம் சொந்த  இடங்களுக்கு வந்து ஆறு மாதங்கள் கழிந்து விட்டன. தற்போது நிவாரண உதவிகள் முடிவடைந்து விட்டது. தொழிலே  இல்லாத எமக்கு வாழ்க்கையை கொண்டு செல்வதானது மிகவும் போராட்டமாகவே இருக்கின்றது என்றார்.

வாழ்வாதாரத்தில் மிக கீழ் மட்டத்திலேயே மீள்குடியமர்ந்த மக்கள் இருக்கின்றனர். இவர்களுக்கான உதவிகள் தேவைப்படுவதாக தொடர்ந்தும் வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றது.

ஜுவைரியா முஹம்மத், எருக்கலம்பிட்டியை சேர்ந்தவர் இவர்  தொண்டு நிறுவனமொன்றில் சேவை செயும் ஒரு ஆசிரியை. அடுத்த வாரம் சோந்த ஊருக்குச் சென்று மீளக்குடியமர இருக்கிறார். கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் மன்னாரின் சில பகுதிகளுக்கு வந்தார். மன்னாரில் தான் கண்ட சில அனுபவங்களை என்னோடு பகிர்ந்து கொண்டார்.

அகத்தி முறிப்பு  கிராமத்திற்கு சென்றேன். அங்கு மீள்குடியேறிய மக்களை  பார்க்கும்போது எனக்கு மிகவும்   கஷ்டமாக இருந்தது. அங்கு எந்தவித வசதிகளும் இல்லாமல் மக்கள் அவதியுறுகின்றனர்.

அந்த பகுதியில் போக்குவரத்து செவதென்பது மிகவும் கஷ்டமான விடயமே. போக்குவரத்திற்கான சீரான பாதை வசதிகள் கிடையாது.

அதே வேளை மீளக்குடியமர்த்துபவர்களுக்கு சரியான வீட்டு வசதிகள் இல்லை. அவர்கள் கூடாரங்களுக்குள்ளும் வெளியேயும் வாழ்க்கையை நடத்தி வருகின்றனர். சமையல் வேலைகளெல்லலாம் வீட்டிற்கு வெளியே தான் இடம்பெறுகின்றன. தற்போது பருவப் பெயர்ச்சி மழை நிலவி வருகின்றமையால் சமையல் செவது  அந்த மக்களுக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கின்றது.

சில பகுதிகளில் காடுகளுக்கு மத்தியில் மக்கள் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால் அவர்கள் தங்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் பகுதியை சூழவுள்ள பகுதிகள் துப்புரவு  செயப்படாமல் இருக்கின்றன. இதனால் பாம்புகளின் தொல்லைகள் அதிகமாக இருக்கின்றன.  சிறு பிள்ளைகளையும் வைத்துக் கொண்டு பெண்கள் அங்கு வசிக்கின்றனர். இரவு வேளைகளில் பாம்பு கூடாரத்துக்குள் நுழையும் போது இவ்வாறான குடும்பங்களின் நிலை பற்றி  சிந்தித்து பார்ப்பது யார்?

கடந்த நோன்பு காலத்திலும் இவர்கள் பெரும் அசௌகரியங்களை எதிர்நோக்கினர். கிட்டத்தட்ட 40  குடும்பங்களின் நிலை இவ்வாறு இருக்கின்றது. அவர்கள் தம்பட்ட முசலியை சேர்ந்தவர்களே.  மீளக் குடியேறச் சென்று 4 வருடங்கள்  ஆகியும் அவர்கள் காணி வசதியின்மையால் கூடாரங்களுக்குள் பாம்புத்  தொல்லையையும் எதிர்நோக்குகின்றனர்.

காணிப் பிரச்சினையே மீள் குடியமர்ந்தவர்களுக்கு பெரும் பிரச்சினையாக இருக்கின்றது.  இதனால் குடும்பங்களுக்குள்ளும் முரண்பாடுகள் ஏற்படுகின்றன. 21 வருடங்களுக்கு முன் இடம்பெயரும் போது ஒரு குடும்பமாக இருந்தவர்கள் தற்போது பல குடும்பங்களாக பெருகியுள்ளனர். வேப்பங்குளம் பகுதிக்கு செல்லும்போது அங்கு ஒரு குடும்பத்திற்குள் காணிப் பிரச்சினை  அதிகரித்துக் காணப்பட்டது. இந்தப் பிரச்சினை தொடர்பில் யோசித்து யோசித்து ஒருவர்  மாரடைப்பால் மரணமானார்.

மீள்குடியமர்த்தப்பட்ட பகுதிகளில் தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் என்ற வேறுபாடுகள் பார்க்கப்படுகின்றது. முன்னர்  ஒன்றாக இருந்த சமூகம் பல வருட பிரிவினால் வேறுபட்டிருக்கிறதே என எண்ணத் தோன்றுகிறது. இன முறுகல் ஒன்று ஏற்பட முன்னர் மீள்குடியேற்றப்  பகுதிகளில் இன நல்லிணக்கம் தொடர்பிலான விழிப்புணர்வுகளும் செயற்றிட்டங்களும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதே எனது விருப்பம் என்றார்.

சமூக நல்லிணக்கம் அவசியமானதொன்றே முஸ்லிம் கள் தமது சொந்த இடத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படும் போது கண்ணீர் சிந்தியழுதவர்களே தமிழர்கள். ஆனால் புதியதோர் சந்ததியினர் உருவாகியுள்ளனர். மூத்தவர்கள் இன்று தமது நட்புக்களை மீளக்கட்டியெழுப்புகின்றனர். ஆனால் இளையவர்களுக்கு பழைய உறவுகள் தெரியாதிருக்கலாம். அவர்களுக்கு பக்குவமாய் எடுத்துச் சொல்வதன் மூலமும் இன ஒற்றுமைக்கு வழிவகுக்கலாம்.

அதேவேளை அவர்களின் தொழிற்துறைகள் தொடர்பாகவும் அதிகம் கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இதுவும் இன்றைய இளைஞர்களுக்கு முக்கிய பிரச்சினையாக உள்ளது.

கிளிநொச்சி, நாச்சிக்குடாவில் வசிப்பவர் அபூபக்கர் ஸஹீர். கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன்னர் திருமண பந்தத்தில் இணைந்த  இவர் சோந்த இடத்தில் தொழில் செவதென்பது மிகவும் கஷ்டமான காரியமாக இருப்பதாக கூறுகின்றார்.

நான் புத்தளத்தில் இருக்கும் போது வாகனம்  பழுது பார்க்கும் தொழிலை  செது வந்தேன். அந்த தொழிலை சோந்த இடத்திற்கு சென்ற பின் செய முடியாது உள்ளது.

இந்த தொழிலுக்கு முக்கியமாக மின்சார வசதி தேவைப்படுகின்றது.  மீள் குடியமர்ந்த  பகுதிகளில் மின்சார வசதியின்மையால் நாம் தொழில் ரீதியாக பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளோம். மின்சார வசதி உட்பட போக்குவரத்து போன்ற வசதிகள் சீரின்மையால் தொழிலை மேற்கொள்ள முடியாதுள்ளது.

என்னால் இன்னொருவரின்  கீழ் வேலை செய முடியாது. அதேவேளை கடற்றொழிலையும்  செ முடியாது. இங்கு கடற்றொழில் செயக் கூடியவர்களும் பெரும் பாதிப்புகளுக்கு உட்பட்டுள்ளனர்.

அவர்களுக்கு தேவையான படகு, வலை போன்றவை  கிடையாது. அந்த பகுதிகளில் மீன்பிடி தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ள தமிழர்களுடன் கூட்டாகச் சேர்ந்தே அந்த தொழிலை மேற்கொள்கின்றனர். இவ்வாறான நிலைமைகளால் எமது வாழ்வாதாரம் முற்றாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது என்றார்.

மீள்குடியமரும் போது வாழ்வாதாரதத்திற்கான வழிகளின் கதவுகள் மூடப்பட்டிருந்தால் அவர்கள் எப்படி தமது வாழ்வை மீளக்கட்டியெழுப்புவர்?

சோந்த மண்ணிலிருந்து அள்ளியெறியப்பட்டு 21 வருடங்கள் கழிந்த போதிலும் அந்த மண்ணின் சுவையான நினைவலைகள் ரிஸ்னியின் மனதில் ஆழப்பதிந்துள்ளன. இவ்வாறு மீள் குடியேற்றத்திற்காக காத்து நிற்கும் சோந்தங்களின் சோகமான விடயங்கள் பல இருக்கின்றன. திட்டமிடப்பட்ட மீள் குடியேற்றத்தின் மூலம்தான் சந்தோஷங்கள் மீளக் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் காத்து நிற்கின்றனர் வடபுல முஸ்லிம்கள்.

1990 ஆண்டில் ஏற்பட்ட கசப்பான சம்பவங்கள் முஸ்லிம்கள் மனதில் ஆறாவடுக்களா பதிந்து விட்டன. அவ்வாண்டின் ஒக்டோபர் இறுதி இருவாரங்களுக்குள் வட மாகாண முஸ்லிம்களின்  வாழ்க்கை ஆட்டம் கண்டது. ஆணி வேர் பக்க வேரின்றி ஒட்டு மொத்த வட மாகாண முஸ்லிம்களும் ஆயுததாரிகளால் பிடுங்கி எறியப்பட்டனர்.

அந்த அடாவடித்தனத்தினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் ஓலக்குரல்கள் இன்றும் ஓங்கி ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அவை எத்தனை பேர்களின் செவிகளுக்கு எட்டியது? இலங்கையிலுள்ள எத்தனை முஸ்லிம்களுக்கு இது பற்றி தெரியும் என்பதும் கேள்விக்குறியான விடயமே. இவர்களுக்கே தெரியாத போது சர்வதேச சமூகத்திற்கு எப்படித் தெரியவரும்.

வட புல முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்ற விடயத்தில் அரசு அக்கறையற்று இருக்கின்றது. இறுதி யுத்தத்தில் பாதிக்கப்பட்டு இடம்பெயர்ந்த மக்கள் சோந்த இடங்களில் அவர்களுக்கான அனைத்து விதமான உட்கட்டமைப்பு மற்றும் அடிப்படை வசதிகளுடன் மீள் குடியமர்த்த வேண்டியது அவசியமானதே. அரசு அதனை  சர்வதேசத்தின் அழுத்தம் காரணமாகவே மேற்கொண்டது. ஆனால் ஆயுத தாரிகளால் துப்பாக்கி முனையில்  வெளியேற்றப்பட்ட எங்களின் மீள் குடியேற்ற விடயத்தில் அரசு பாராமுகமாக உள்ளது” என்றவாறு தனது ஆதங்கங்களை தெரிவித்தார் முன்னாள் யாழ். மாநகரசபை பிரதி மேயர் எம்.ஜி.பஷீர்.

இங்குள்ள யாழ் முஸ்லிம்கள் தாம் சோந்த இடங்களுக்கு செல்லவே விரும்புகின்றனர்.

நாம் யாழ்ப்பாணத்தில் இருக்கும் போது விவசாயமோ மீன் பிடியோ செயவில்லை. சுய தொழிலாக தையல் வேலை மற்றும் நாட்டு வியாபாரங்களில் ஈடுபட்டு வந்தோம். ஆனால் புத்தளத்திற்கு வந்த பிறகு அந்த தொழிலை மேற்கொள்ள முடியவில்லை. இங்குள்ள தேவைகளுக்கு ஏற்றவாறு கூலித் தொழில்களிலேயே ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

மீண்டும் யாழ்ப்பாணம் செல்வதாயின் எமக்கு வாழ்வாதாரத்தை மீளக் கட்டியெழுப்புவதற்கான முழுமையான உதவிகள் செது தரப்படல் வேண்டும். அப்போதுதான் எங்களால் மீண்டும் சோந்த இடங்களுக்கு சென்று எமது வாழ்வை மீளக் கட்டியெழுப்பலாம் என்றும் எம்.ஜி.பஷீர் தெரிவித்தார்.

1500 வருடங்களுக்கு மேல் யாழ்ப்பாணத்தில் முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்து வந்ததாக வரலாறுகள் கூறுகின்றன. ஜாவா கச்சேரி என்று முன்னர் அழைக்கப்பட்ட இன்றைய சாவகச்சேரியில் 800 வருடங்களுக்கு மேல் முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்ததற்கான சான்றுகளும் உள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது. 1990 ஆம் ஆண்டில் யாழ். மாவட்டத்திலிருந்து சுமார் 2500 ற்கும் அதிகமான முஸ்லிம் குடும்பங்கள் வெளியேற்றப்பட்டன. இன்று அந்த சனத் தொகை பெருகியுள்ளன.

21 வருடகால இடைவெளிக்குள் அதிகரித்துள்ள சனத் தொகையுடன் மீண்டும் சோந்த இடத்திற்கு செல்லும் போது காணி தொடர்பிலான பல பிரச்சினைகள் மேலோங்கி காணப்படுகின்றன. தற்போது வட புல முஸ்லிம்களின்  மீள் குடியேற்றத்தில் முக்கிய பிரச்சினையாக அதுவே காணப்படுகின்றது.

யாழ். நகரில் அதிகமான முஸ்லிம்கள் இருப்பதனால் அங்கும் காணி தொடர்பில் வேறுபட்ட பிரச்சினை உள்ளது. அதே போன்று காணி இருந்தாலும் சோந்த இடத்தில் சென்று குடியேறுவதில் பிரச்சினைகள் உள்ளது என முல்லைத்தீவை சோந்த இடமாக கொண்ட ரிஸ்னி ஆசிரியர் தெரிவிக்கின்றார்.

எங்களுக்கு முல்லைதீவில் 8 ஏக்கர் விவசாய நிலமும் 3 ஏக்கர் தென்னந் தோட்டமும், 3 ஏக்கர் காணிவெறுமையாகவும், 3 ஏக்கர் குடியிருப்பு காணியும் உள்ளது. இடம் பெயர முன்னர் எனது  வாப்பா எதிர்காலத்துக்கு பிரயோசனமாக இருக்கும் என்பதற்காக நூற்றுக்கும் அதிகமான தென்னை மரங்களை நட்டு வைத்திருந்தார். இப்போது வாப்பாவும் மௌத்தாகி விட்டார். அந்த தோட்டத்திலுள்ள தென்னை மரங்களும் இறுதி யுத்த கெடுபிடிகளுக்குள் சிக்கி அழிக்கப்பட்டு விட்டன. இருந்தாலும் தாம் சோந்த இடத்துக்கு போ மீண்டும் பயிர்ச் செகைகளை மேற்கொள்ள முடியாதநிலை உள்ளது. அந்தத் தோட்டங்களில் உயிரை காவு கொள்ளும் கண்ணி வெடி அபாயம் உள்ளது”

முல்லைத்தீவை பொறுத்தவரை அங்கு முஸ்லிம்கள் விவசாயம், மீன்பிடி, வர்த்தகம் போன்ற தொழில்களில் ஈடுபட்டு வந்தனர். தற்போது அந்த தொழிலை செது வாழ்வாதாரத்தை கொண்டு நடத்தவே மக்கள் விரும்புகின்றனர். அதே வேளை எமது வாழ்வாதாரம் மற்றும் வீடுகள் சீராக அமைந்தால் தான் எனது மனைவியும் பிள்ளைகளும் அங்கு வருவதாக தெரிவிக்கிறார்கள்” என்றும் கூறினார்.

முல்லைத்தீவு மக்கள் 1990 ஆம் ஆண்டு வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன்னர் இரண்டு தடவைகள் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். 1983, 1987  களில் அவர்கள் இடம்பெயர நேர்ந்தது. 90களில் 1200 மேற்பட்ட குடும்பங்கள் இடம்பெயர நேரிட்டது. இதன் போது வவுனியாவிலிருந்து 1300 குடும்பங்கள் வெளியேறியிருந்தனர். அந்த வேளை கிளிநொச்சியிலிருந்து 250ற்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் இடம்பெயர்ந்தன.

இடம்பெயர்ந்தோர் வாழ்வை மீள கட்டியெழுப்ப வேண்டுமென்றால் அவர்களுக்கான அடிப்படை வசதிகளும் உட்கட்டமைப்பு வசதிகளும் செதுகொடுக்கப்படவதும் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பாகும். இவ்வாறு செது தரும் பட்சத்தில்தான் தமது வாழ்வை முன்னெடுக்க முடியும் என வடக்கிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட முஸ்லிமகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இதே வேளை அதிகமானோர் புத்தளத்தில் பதிவுகளை நீக்கிக்கொண்டு தமது சோந்த இடங்களில் தம்மை பதிந்துள்ளனர். இருப்பினும் அவர்கள் முழுமையாக அங்கு சென்று வசிக்க முடியாத நிலை இருக்கின்றமையால் தொடர்ந்தும் முகாம்களிலேயே வசிக்கின்றனர்.

கிளிநொச்சி நாச்சிக் குடாவை சோந்த இடமாகக் கொண்ட அபூபக்கர் ஜாவிதின் நிலைமையும் அவ்வாறுதான். அவர் தான் சோந்த இடத்திற்கு செல்லாமைக்காண காரணத்தை இவ்வாறு கூறுகின்றார்.

நாச்சிக்குடா ஒரு மீன்பிடிக் கிராமம். நாம் சிறுவயதிலேயே இங்கு வந்து விட்டதால் அந்த தொழில்  எங்களுக்கு தெரியாது. வெளியேற்றப்பட்ட பின்னர் அங்கு செத தொழிலை இங்கு யாராலும் செய முடியாமல் போ விட்டது. புத்தளத்தில் நான் வாகனம் பழுது பார்க்கும் தொழிலை செது வருகின்றேன். இந்த தொழிலை அங்கு போ என்னால் செய முடியாமல் உள்ளது. நாச்சிகுடாவில் எனக்கு வருமானத்துக்கு வேறு வழிகளும் கிடையாது.

அங்கு எமக்கு காணிப் பிரச்சினைகள் இருந்தாலும் காணியில்லாத திருமணம் முடித்தவர்களுக்கு அரசு காணிகள் தர இருப்பதாக கூறுகின்றது. இருப்பினும் வாழ்வாதாரத்திற்கு வழியையும் அடிப்படை மற்றும் உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்தியும் தந்தால் சோந்த இடத்திற்கு செல்லலாம்” என்றார்.

இவ்வாறு இன்று வடபுல முஸ்லிம் இளைஞர்களுக்கு தொழில் ரீதியாக பாரிய பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. மன்னார்  மாவட்டத்தை பூர்வீகமாக கொண்டவர்தான் முன்ஷிப் ஹுஸைன். சோந்த இடத்திற்கு செல்ல விருப்பமில்லை என்கிறார் அவர்.

என்னைப் பொறுத்த வரை  சோந்த இடத்தைப் பற்றி பெரிதாக தெரியாது. ஏனென்றால் நான் பிறந்தது கொழும்பில், வளர்ந்ததெல்லாம் புத்தளத்தில் தான். புத்தளம் சூழலுக்குதான் எனது வாழ்க்கை இயைபடைந்துள்ளது. இங்கேயே வாழ்ந்த எனக்கு பூர்வீக இடத்திற்கு செல்ல பெரிதாக விருப்பம் இல்லை. இப்போது நான் கொழும்பில் தொழில் செது வருகின்றேன். இங்கிருந்து புத்தளத்திற்கு சென்று வருவது ஓரளவு இலகுவானதே” என்றார். இவர் பிறப்பதற்கு முன்னரே மன்னாரிலிருந்து மக்கள் 48 மணி நேர காலக்கெடுக்குள் 10,000ற்கும் அதிகமான முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர்.

வட புல முஸ்லிம்கள் அனைத்தையும் இழந்த நிலையில் இரண்டரை மணிநேர கால கெடுக்குள் உடுத்த உடையுடன் வெளியேற்றப்பட்டவர்கள். அவர்களின் பல்வேறுப்பட்ட பிரச்சினைகளும் பல கோணங்களில் சிந்தித்து தீர்க்கப்பட வேண்டியுள்ளது. தமது சோந்த இடத்திற்கு செல்லும் போது ஏற்படும் காணிப் பிரச்சினைக்கு சரியான தீர்வினை எதிர்பார்க்கின்றனர். அதே வேளை தமக்கென அடிப்படை மற்றும் உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை  ஏற்படுத்தித்தருமாறும் வினயமாக வேண்டி நிற்கின்றனர். அப்போது தான் தமது மீள் குடியேற்றம் சாத்தியமாகும் என்பது வடபுல முஸ்லிம்களின் நிலைப்பாடாக உள்ளது.

இனப்பிரச்சினை தீர்வு தொடர்பில் தமிழ் தரப்பினர் முஸ்லிம்களோடு இணைந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் எனும் கோரிக்கை  தொடர்பில் அவரிடம் கேட்ட போதே மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார்.

அவர் தொடர்ந்தும் கூறுகையில்,

எல்லா முஸ்லிம் கட்சிகளும் அரசுடனேயே இருந்து கொண்டிருக்கின்றன. பல அமைச்சரவை அந்தஸ்துள்ள அமைச்சர் மற்றும் பிரதியமைச்சர்களும் அரசில் அங்கம் வகிக்கின்றனர். இவ்வாறானதொரு சூழ்நிலையில்  அரசுக்குள் இருந்து கொண்டு தனித்தரப்பாக  பேச்சுவார்த்தைகளில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று கூறி காலத்தை கடத்துவது சிந்திக்க வைக்கிறது.

அவர்களுக்கு இனப்பிரச்சினை தீர்வு தொடர்பில் அரசுடனும் ஜனாதிபதியுடனும் இலகுவாக பேச்சுவார்த்தை நடத்தலாம். அதனை நாம் ஒருபோதும் தடுக்கவில்லை.

ஆனால் முஸ்லிம் அமைச்சர்களும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் அரசாங்கத்தை திருப்திப்படுத்தி அவர்களின் அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றுவதிலேயே குறியாக இருக்கின்றனர். அத்தோடு முஸ்லிம்கள் தமிழ் தரப்புடன் இணைந்து பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுவதே சிறந்ததாகும்.  இதற்கு நாம் தயாராகவே உள்ளோம். எம்முடன் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தி இணக்கப்பாட்டிற்கு வர முடியும். ஆனால் அதற்கான சாத்தியங்கள் குறைவாகவே உள்ளன. முஸ்லிம் பிரமுகர்கள் அரசாங்கத்தை திருப்திப்படுத்த வேண்டியிருப்பதால் அது சிரமமானதாகும்.  முஸ்லிம் காங்கிரசுடன் நாம் பேச்சுவார்த்தைகளை தொடர்ந்து நடத்தி அவர்களுடனான உறவினை பேணி வருகின்றோம்.

ஏனைய முஸ்லிம் கட்சிகளும் எம்முடன் பேச்சுவார்த்தைகளை   நடத்தலாம். ஆனால் அவர்கள் நீண்டகாலமாக அரசுடன் இணைந்தே செயற்பட்டு வருகின்றனர். மு.கா. முஸ்லிம்களின் செல்வாக்கு பெற்ற கட்சி என்ற அடிப்படையில் அவர்கள் தொடர்ந்தும் எம்முடன் பேசி வருகின்றனர் என்றார்.

கடாபியின் வாசஸ்தலத்தைக் கைப்பற்றியுள்ள கிளர்ச்சியாளர்கள் கடாபியைக் கைது செய்வதற்கான இறுதிக் கட்டப் போரில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.

டியூனீசியாவின்  பென் அலி, எகிப்தின் முபாரக் வரிசையில் லிபியாவின் கடாபியின் முடிவும் எவ்வாறு அமையப் போகிறது என்பதே இன்று உலகின் பெரும் எதிர்பார்ப்பாக மாறியிருக்கிறது. ஏனைய நாடுகளைப் பார்க்கிலும் லிபியாவில் மிகப் பெரும் இரத்த ஆறு ஓடப்பட்ட பின்னரே இந்தளவு தூரம் கிளர்ச்சி இறுதிக் கட்டத்தை அடைந்திருக்கிறது என்பது இந்த இடத்தில் நோக்கத்தக்கதாகும்.

லிபய மக்களின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுவது என்பதற்கப்பால் லிபியாவின் எண்ணெய் வளத்தைச் சூறையாடுவதே மேற்குலக நாடுகளின் பிரதான இலக்கு என்பது வெளிப்படை.  அந்தவகையில் கடந்த 7 மாதங்களாக லிபியாவில் நடைபெற்று வரும் கிளர்ச்சியின் மிக முக்கிய நிகழ்வுகளை விடிவெள்ளி வாசகர்களுக்காக தொகுத்து தருகிறோம்.

ஆர்ப்பாட்டம் ஆரம்பம்
பெப்ரவரி 15
முஅம்மர் அல் கடாபியை பதவி விலகக்கோரி லிபிய மக்கள் பாரிய ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபட ஆரம்பித்தனர்.
அவரது ஆட்சியில் வேலைவாய்ப்பின்மை, விலையுயர்வினால் மக்கள் பெரும் சிரமத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளதாகவும் கூறியே ஆர்ப்பாட்டங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன.

பலர் பலி
பெப்ரவரி 19
பெங்காஸி நகரில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஆயிரக்கணக்கானோர் மீது லிபிய பாதுகாப்பு படையினர் நடத்திய தாக்குதலில் 84 பேர் கொல்லப்பட்டதாகவும் நூற்றுக் கணக்கானோர் காயமடைந்ததாகவும் நியூயோர்க்கை தலைமையகமாகக் கொண்ட  மனித உரிமைகள் அமைப்பு அறிவித்தது.

இணையதளம் முடக்கம்
பெப்ரவரி 19
இணையத்தளமும் முற்றிலுமாக முடக்கப்பட்டது. குறிப்பாக, பேஸ்புக் மற்றும் அல்ஜஸீரா வலைத்தளம் தடை செய்யப்பட்டது. சமூக வலைத்தளங்கள் முடக்கப்பட்டன.

உயிரிழப்பு அதிகரிப்பு
பெப்ரவரி 20
லிபியாவில் போராட்டக்காரர்களை ஒடுக்க இராணுவம் மேற்கொண்ட அதிரடி தாக்குதலில் நூற்றுக் கணக்கான பொதுமக்கள்  கொல்லப்பட்டனர்.
போராட்டத்தை அடக்கும்படி அதிபர் கடாபி இராணுவத்திற்கு உத்தரவிட்டார்.

அரபு லீக்கிலிருந்து நீக்கம்
பெப்ரவரி 22
லிபியாவின் நிலைமை தொடர்பில் ஆராய்ந்த அரபு லீக்கின் ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் லிபியாவை தமது அமைப்பிலிருந்து வெளியேற்றுவதாக  தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டதாக அரபு லீக்கின் பொதுச்செயலாளர் அம்ரு மூஸா தெரிவித்தார்.

அமெரிக்கா தடை
பெப்ரவரி 25
லிபிய அதிபர் முஅம்மர் கடாபி மற்றும் அவரது நான்கு பிள்ளைகளுக்கும் அமெரிக்காவில் சொந்தமாக உள்ள சொத்துக்கள் அனைத்தும் முடக்கப்படுவதாக அமெரிக்க அரசு அறிவித்தது. அத்தோடு லிபியா மீது பல தடைகளையும் விதித்தது.
இதேவேளை ஐரோப்பிய ஒன்றியம் லிபியா மீது பொருளாதாரத் தடை விதிக்க வேண்டும் என பிரான்ஸ் ஜனாதிபதி சார்கோஸி வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

ஐ.நா. நடவடிக்கை
பெப்ரவரி 26
கலவரத்தை அடக்குவதற்காக கடாபி, விமானங்கள் மற்றும் பீரங்கிப் படைகளைப் பயன்படுத்துவதாகக் கூறி ஐ.நா.வின் மனித உரிமைகள் கவுன்சிலிலிருந்து லிபியாவின் உறுப்புரிமை நீக்கம் செய்யப்பட்டது.
ஐ.நா. மனித உரிமை கவுன்சிலில் உள்ள எந்த நாடும் அதன் உறுப்பினர் பதவியை இழந்ததில்லை.
வரலாற்றில் இவ்வாறான நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டமை இதுவே முதல் தடவையாகும்.

கடாபி உரை
பெப்ரவரி 28
லிபிய தேசிய தின நிகழ்வின்போது கடாபி 5 மணிநேரம் உரையாற்றினார். தனது உரையின்போது `காஷ்மீரில் தீவிரவாதிகளை ஒடுக்க இந்தியா எடுத்துவரும் நடவடிக்கைகளைப் போன்றதுதான் லிபியாவில் அரசுக்கெதிரான கிளர்ச்சியார்களுக்கு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள நடவடிக்கை என தனது செயற்பாட்டிற்கு நியாயம் கற்பித்ததுடன் இந்தியாவின் உதவியையும் வேண்டி நின்றார்.

மக்கள் வெளியேறினர்
மார்ச் 02
லிபியாவிலிருந்து ஒரு லட்சத்துக்கும்  அதிகமானோர் எகிப்து, டியூனீசியாவை நோக்கி அகதிகளாக வெளியேறினர்.

ஈரான் எச்சரிக்கை
மார்ச் 02
அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகள் லிபியா மீது தாக்குதல் நடத்தினால் அவர்கள் மோசமான எதிர்விளைவுகளை சந்திக்க நேரிடும் என ஈரான் அதிபர் மஹ்மூத் அகமதி நிஜாத் எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

போருக்கு ஆயத்தம்
மார்ச் 02
ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களை ஒடுக்க அதிபர் கடாபியின் படைகள் ஆயத்தமாகியதோடு அமெரிக்க கடற்படையினர் நிலைகொண்டுள்ள பகுதிக்கு அருகேயுள்ள பிரிகா நகரை இந்தப் படையினர் தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தனர். தலைநகர் திரிபோலியை நோக்கி வரும் கிளர்ச்சியாளர்களை இந்த படைகளைக் கொண்டு ஒடுக்க கடாபி திட்டமிட்டார்.

கடாபி எச்சரிக்கை
மார்ச் 03
லிபியாவில் நடப்பது வன்முறையாளர்களுக்கும் அரசுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான பிரச்சினை. இதை நானே பார்த்துக் கொள்வேன். இதில் அமெரிக்கா, பிரிட்டன் போன்ற நாடுகளோ அல்லது அவர்களின் கைப்பாவையான ஐ.நா. சபையோ தலையிட்டால் இரத்த ஆறு ஓடும் என கடாபி எச்சரித்துள்ளார் .
பொதுமக்கள் மீது குண்டு வீசும் விமானங்களை சுட்டு வீழ்த்துவோம் என்று பிரிட்டன் எச்சரித்தது.
அமெரிக்கா லிபியாவில் தாக்குதல் நடத்தும் திட்டத்துடன் 2 விமானம் தாங்கி போர் கப்பல்களை லிபியாவை சூழவுள்ள கடற்பரப்பில் நிறுத்தியது.

உணவு விலையுயர்வு
மார்ச் 04
லிபியாவில் ஏற்பட்டுள்ள வன்முறை, கலவரம் காரணமாக சர்வதேச அளவில் பெரும் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன. எண்ணெய் விலை சடுதியாக உயர்வடைந்தது. இதன் விளைவாக உலக உணவு விலையில் அதிகபட்ச உயர்வு கண்டுள்ளதாக ஐ.நா. சபையின் உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பு அறிக்கை வெளியிட்டது.
ஜனநாயகம் என்ற பெயரில் மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் எண்ணெய் வளத்தை முழுமையாகக் கையகப்படுத்துவதே இந்த நாடுகளின் ஒரே குறிக்கோள் என்று ஈரான் குற்றம்சாட்டியது.

ஐ.நா. தூதுவர் விஜயம்
மார்ச் 08
அரசு கிளர்ச்சியாளர்களுக்கும் இராணுவத்தினருக்குமிடையில் கடுமையான மோதல் நடந்த போது லிபியாவுக்கு சிறப்பு தூதர் ஒருவரை அனுப்பி நிலைமைகளை ஆராய ஐ.நா. தீர்மானித்தது.

எண்ணெய் நகரம் மீட்பு
மார்ச் 13
கடுமையான மோதலுக்கு பிறகு கடாபியின் இராணுவம் லிபியாவின் எண்ணெய் நகரமான ராஸ் லானூபை மீட்டது.

செய்தியாளர் கொலை
மார்ச் 12
கடாபியின் படையினரால் அல்ஜஸீரா செய்தியாளர் அலி ஹஸன் அல்ஜாபர் என்பவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

ஜி.சி.சி. கோரிக்கை
மார்ச்14
கூட்டுப் படுகொலை நடவடிக்கையை கடாபி நிறுத்த வேண்டுமென வளைகுடா கூட்டுறவு கவுன்சில் உறுப்பு நாடுகளின் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில் வலியுறுத்தப்பட்டது.

தடை செய்யவும்
மார்ச் 14
லிபியாவில் வான்வழிப் போக்குவரத்திற்கு தடைவிதிக்க இஸ்லாமிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பு ஐ.நா.விடம் கோரிக்கை விடுத்தது.

பேச்சுவார்த்தை
மார்ச் 14
கடாபி தனது பிரதிநிதிகளை இத்தாலி, சுவிற்சர்லாந்து, எகிப்து ஆகிய நாடுகளுக்கு பேச்சுவார்த்தைகளுக்காக அனுப்பினார்.

செய்தியாளர்கள் மாயம்
மார்ச் 16
கடாபிக்கு எதிரான போராட்டம் தொடர்பான செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற நியூயோர்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையில் கடமையாற்றிய நான்கு பத்திரிகையாளர்கள் காணாமல் போயிர்.

பிரான்ஸ் தாக்குதல்
மார்ச் 18
ஜனநாயக ரீதியிலான மக்கள் எதிர்ப்பு போராட்டத்தை லிபிய அதிபர் முஅம்மர் கடாபி கொடூரமாக அடக்கி ஒடுக்கி வருவதாக சுட்டிக்காட்டி பிரான்ஸ் லிபிய இராணுவத்தின் மீதான விமானத் தாக்குதலை ஆரம்பித்தது.

பன்னாட்டுப் படைகள்
மார்ச் 19
ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் தீர்மானத்தையும் சர்வதேச நாடுகளின் எச்சரிக்கையையும் மீறி லிபியாவின் மீது பன்னாட்டுப் படைகள் (பிரான்ஸுடன், அமெரிக்கா மற்றும் பிரிட்டன்)நடத்திய தாக்குதலில் 48 பேர் கொல்லப்பட்டனர். 150 க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர்.

விமானத் தாக்குதல்
மார்ச் 20
ஐ.நா. பாதுகாப்புச் சபையின் ஒப்புதல் கிடைத்ததன் பின்னணியில் லிபியா மீது அமெரிக்கா மற்றும் அதன் கூட்டுப் படையினர் அத்துமீறி லிபியாவுக்குள் விமானத் தாக்குதலை நடத்தின. இதற்கு உலக அளவில் கடும் கண்டனங்கள் எழும்பின.

கடாபிக்கு பாதுகாப்பு
மார்ச் 20
கடாபி தங்கியுள்ள மாளிகை மீது அமெரிக்கப் படையினர் தாக்குதல் நடத்தக் கூடும் என்ற அச்சத்தால் அதைத் தடுக்க அவரது ஆதரவாளர்கள் கடாபி வசிக்கும் வீட்டைச் சுற்றிலும் குவிந்து பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டனர்.

தொலைக்காட்சி உரை
மார்ச் 21
லிபியாவில் ஆயுத கிடங்குகள் மக்களுக்காக திறந்து விடப்பட்டுள்ளன. இனி நாட்டின் ஒவ்வொரு நபர்களின் கையிலும் தானியங்கி ஆயுதங்களும் மோட்டார்களும் வெடிகுண்டுகளும் இருக்கும். ஒரு `நீண்ட போருக்கு’ நாங்கள் தயாராகிவிட்டோம் என கடாபி அரச தொலைக்காட்சியில் உரை நிகழ்த்தினார்.

அரபு லீக் கண்டனம்
மார்ச் 21
அரபுலீக்கின் பொதுச்செயலாளர் அம்ர் மூஸா அமெரிக்கா தலைமையிலான கூட்டணி படையினர் லிபியாவின் மீது தாக்குதல் நடத்துவதை கண்டித்தார். லிபியாவை விமானம் பறக்கத்தடைசெய்யப்பட்ட பகுதியாக பிரகடனப்படுத்தும் ஐ.நா.வின் தீர்மானம் லிபியாவின் சாதாரணமக்களை பாதுகாப்பதற்காகும். அத்தீர்மானம் தாக்குதலுக்கான அனுமதியல்ல. ஐ.நா. தீர்மானத்திற்கு எதிரான செயல்கள் தற்பொழுது நடைபெறுகிறது என அம்ர் மூஸா கூறினார். ஆனால் மார்ச் 19 இல் ஐ.நா. வில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட தீர்மானத்தை அம்ர் மூஸா ஆதரித்திருந்தார்.

எண்ணெய் விலையுயர்வு
மார்ச் 21
லிபிய போராட்டம் காரணமாக ஒரே நாளில் எண்ணெய் விலை பீப்பாய் ஒன்றுக்கு 2 டொலர்களால் அதிகரித்தது. இதனால் கச்சா எண்ணெய் விலை பீப்பாய் ஒன்றுக்கு 112 டொலர்களாக அதிகரித்தது.

விமானம் வீழ்ந்தது
மார்ச் 23
இயந்திரக் கோளாறு காரணமாக   கிழக்கு லிபியாவில்  அமெரிக்க போர் விமானம் ஒன்று நொறுங்கி விழுந்தது.

தாக்குதலை நிறுத்தவும்
மார்ச் 23
அமெரிக்கா தலைமையில் லிபியாவின் மீது நடத்தப்படும் விமானத் தாக்குதலை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டுமென உலக நாடுகள் வலியுறுத்தின.
சீனா, ரஷ்யா, இந்தியா, பிரேஸில், தென்னாபிரிக்கா ஆகிய நாடுகள் லிபியாவின் மீதான தாக்குதலை கடுமையாக கண்டித்தன.

இடைக்கால அரசு
மார்ச் 23
லிபியாவில் இடைக்கால அரசை உருவாக்கி ஜனநாயக ரீதியாக போராட்டம் தொடர்வதாக கிளர்ச்சியாளர்கள் அறிவித்தனர். மஹ்மூத் ஜிப்ரீல் இடைக்கால பிரதமராக பதவி வகிப்பார் என்றும் திரிபோலி தங்களது தலைநகரம் என்றும் மேற்கு நகரங்களை மீட்பதே தமது இலட்சியம் எனவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இரகசிய திட்டம்
மார்ச் 23
இரகசிய செயல் திட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் அமெரிக்கா தலைமையிலான மேற்கத்திய நாடுகள் லிபியாவின் மீது இராணுவ நடவடிக்கையை மேற்கொள்வதாக துருக்கி அதிபர் அப்துல்லாஹ் குல் தெரிவித்தார்.

நேட்டோ தாக்குதல்
மார்ச் 25
லிபியாவில் தாக்குதல் நடத்தும் பொறுப்பை கூட்டணி நாட்டுப் படையிடமிருந்து நேட்டோ ஏற்றுக்கொண்டதாக  அறிவிக்கப்பட்டது.

அஜ்தாபி கைமாறியது
மார்ச் 25
லிபியாவில் முக்கிய எண்ணெய் நகரமான அஜ்தாபியாவை கடாபி இராணுவத்திடமிருந்து கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றினர்.

ஸிர்த்தை கைப்பற்றினர்
மார்ச் 27
கடாபியின் சொந்த நகரான ஸிர்த்தை மீட்டதாக கிளர்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்தனர்.

லண்டனில் கூட்டம்
மார்ச் 30
லிபியாவின் எதிர்காலத்தைக் குறித்து விவாதிக்க பல்வேறு நாடுகளின் கூட்டம் லண்டனில் நடத்தப்பட்டது.

எதிரணிக்கு தாவல்
ஏப்ரல் 01
லிபிய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சரான மூஸா கவ்ஸா கிளர்ச்சி படையினரோடு இணைந்து கொண்டதோடு நாட்டை விட்டு வெளியேறி லண்டனில் குடியேறினார்.

பொருளாதார தடை
ஏப்ரல் 14
ஐரோப்பிய ஒன்றியம் லிபியாவின் பொருளாதாரத்தை வீழ்த்த  அதன் மீது பொருளாதார தடைகளை வலுப்படுத்தியது.

தலைமையகம் சேதம்
ஏப்ரல் 26
கடாபியின் தலைமையகத்தின் மீது நேட்டோ நடத்திய ஏவுகணை தாக்குதலில் பாப் அல் அஸீஸாவுக்கு சேதம் ஏற்பட்டது.

சமரசத்திற்கு தயார்
ஏப்ரல் 30
கடும் மோதல் நிலவிய வேளை கடாபி அரச தொலைக்காட்சியில் தோன்றி சமரசத்திற்கு தயார் ஆனால் பதவி விலக மாட்டேன் என கூறினார்.

மகன் உயிரிழப்பு
மே 01
நேட்டோ தாக்குதலில் கடாபியின் இளைய மகன் அல் அரப் கொல்லப்பட்டார்.

பதவி விலக வேண்டும்
மே 05
லிபியாவின் எதிர் காலத்தை கருத்திற்கொண்டு கடாபி பதவி விலக வேண்டும் என துருக்கி பிரதமர் ரஜப் தையுப் உருதுகான் தெரிவித்தார்

கப்பல் கவிழ்ந்தது
மே 11
திரிபோலி துறைமுகத்திற்கு அருகே லிபிய அகதிகள் 600 பேர்  பயணித்த கப்பல் கவிழ்ந்ததில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் பலியாகினர்.

டியூனீசியாவில் தஞ்சம்
மே 19
கடாபியின் மனைவி ஸபியா மற்றும் அவரது மகள் ஆயிஷா ஆகியோர்  லிபியாவிலிருந்து வெளியேறி டியூனீசியாவில் தஞ்சமடைந்தனர்.

பேச்சுவார்த்தைக்கு தயார்
மே 26
லிபியாவில் போரை நிறுத்திவிட்டு கிளர்ச்சியாளர்களுடன் பேச்சுவார்த்தைக்கு கடாபி தயாராக இருக்கிறார் என பிரதமர் அல் பக்தாதி மஹ்மூத் தெரிவித்தார்.

தாக்குதலை நிறுத்த தயார்
ஜூன் 01
கடாபி தாக்குதலை நிறுத்த தயாராக உள்ளதாக தென்னாபிரிக்க அதிபர் ஜேக்கப் சுமா  தெரிவித்தார். சமாதான பேச்சுவார்த்தைக்காக லிபியாவிற்கு வந்த அவர் இரகசிய இடத்தில் வைத்து கடாபியுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார்.

வெளிநாட்டு கப்பல் முழ்கியது
ஜூன் 03
ஆபிரிக்கா பாகிஸ்தான் மற்றும் பங்களாதேஷ் போன்ற நாடுகளைச் சேர்ந்த சுமார் 850 பேர்  திரிபோலியை விட்டு கப்பல் மூலம் மே 28 ஆம் தேதி வெளியேறினர். டியூனீசியாவுக்கு அருகே மத்திய தரைக்கடல் பகுதியில் கப்பல் சென்றுகொண்டிருந்த வேளை பாரம் தாங்காமல் கவிழ்ந்தது. இதில் சுமார் 150 பேர் கடலில் மூழ்கி இறந்ததாகவும் பலரை காணவில்லை என்றும் ஐ.நா. தகவல் வெளியிட்டது.

சரணடைய மாட்டேன்
ஜூன் 09
கடாபியின் இராணுவப் பலம் குறைந்த நிலையில் தான் சரணடையப் போவதில்லை சாகும் வரை போராடுவேன் என்ற கடாபியின் குரலை அரச தொலை காட்சி ஒலி பரப்பியது.

கற்பழிப்பு ஆயுதம்
ஜூன் 17
கடாபியின் இராணுவத்தினர் பெண்கள் மீது கற்பழிப்பு மற்றும் பாலியல் வன்முறைகளை ஆயுதமாக பாவிக்கிறார்கள் என்று அமெரிக்க வெளியுறவு அமைச்சர் ஹிலரி கிளின்டன் குற்றம் சாட்டினார்.

கடாபிக்கு கைதாணை
ஜூன் 27
மனிதப் படுகொலை செய்ததாக குற்றம் சமத்தி லிபியாவின் அதிபர் முஅம்மர் கடாபிக்கு சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் கைதாணை பிறப்பித்தது.

ஆயுதம் வழங்கல்
ஜூன் 30
அரச கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு பிரான்ஸ் ராக்கெட், லாஞ்சர்கள், ஏவுகணை, கைத்துப்பாக்கி  போன்ற ஆயுதங்களை வழங்கியது.

கடாபி லிபியாவில் வசிக்கலாம்
ஜூலை 04
பதவியிலிருந்து விலகினாலும் முஅம்மர் கடாபி லிபியாவில் வசிக்கலாம் என கிளர்ச்சியாளர்களின் தலைவர் முஸ்தபா அப்துல் ஜலீல் தெரிவித்தார்.

ஐரோப்பாவை தாக்குவோம்
ஜூலை 10
நாடுமுழுவதும் குண்டுகளை வீசிவரும் மேற்கத்திய இராணுவத்திற்கு பதிலடி கொடுக்கும் வகையில் ஐரோப்பாவை தாக்குவோம் என கடாபி எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

உயிரிழப்பு அதிகரிப்பு
ஜூலை 15
நேட்டோ படையினர் நடத்தி வந்த விமானத்தாக்குதல்களில் கொல்லப்பட்ட அப்பாவி மக்களின் தொகை 1100 ஆக உயர்வடைந்தது.

திரிபோலியை அழிக்கத்திட்டம்
ஜூலை 15
லிபிய தலைநகர் திரிபோலியை கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றினால் ஏவுகணை தாக்குதல் நடத்தி அந்நகரை அழிக்க கடாபி திட்டமிட்டுள்ளார் என லிபியாவுக்கான ரஷ்யாவின் சிறப்பு தூதுவர் மிக்கெயில் மர்கெலோவ் கூறினார்.

பேச்சுவார்த்தை
ஜூலை 20
போராட்டத்திற்கு பின்னர் கடாபியின் பிரதிநிதிகளும் அமெரிக்க மூத்த அதிகாரிகளும் முதன்முறையாக நேருக்கு நேர் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர்.

தளபதி கொலை
ஜூலை 31
கிளர்ச்சியாளர்களின் இராணுவ தளபதி அப்துல் பதா யூனுஸின் கொலையின் பின்னணியில் கிளர்ச்சியாளர் குழுவில் உள்ளவர்கள் செயல்பட்டதாக தகவல் வெளியாகியது.

பிரிகா நகரம் கைமாறியது
ஆகஸ்ட் 13
கடாபியின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த முக்கிய நகரமான பிரிகாவை கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றினர்.

திரிபோலி கிளர்ச்சியாளர்கள் வசம்
ஆகஸ்ட் 21
கடாபியின் படையினருக்கும் நேட்டோ மற்றும் கிளர்ச்சியாளர்களுக்குமிடையிலான போராட்டம் உக்கிரமடைந்ததோடு திரிபோலியின் பல பகுதிகள் கிளர்ச்சியாளர்களின் வசமானது.

ஸைபுல் முஹம்மத் கைது
ஆகஸ்ட் 22
கடாபியின் மகன்களான ஸைபுல் இஸ்லாம் மற்றும் முஹம்மது ஆகியோரை கைது செய்துள்ளதாக எதிர்ப்பாளர்கள் அறிவித்தனர்.

திரிபோலி கைப்பற்றப்படவில்லை
ஆகஸ்ட் 23
ஊடகவியலாளர்களை சந்தித்த ஸைபுல் இஸ்லாம் திரிபோலியை  கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றவில்லை என தெரிவித்தார்.

கடாபிக்கு ஆதரவு
கடாபிக்கு ஆதரவான மக்கள் திரிபோலியில் நேட்டோ படைக்கு எதிராகவும் கடாபியின் அரசுக்கு ஆதரவாகவும் போராட்டங்களை நடத்தினர்.

ஸைபுல் பத்திரிகையாளர்களுடன்
ஆகஸ்ட் 23
ஸைபுல் இஸ்லாம் தனது ஆதரவாளர்களுடன் திரிபோலியில்  உள்ள ரிக்ஸோஸ் ஹோட்டலுக்கு சென்று அங்கு தங்கியிருந்த வெளிநாட்டு பத்திரிகையாளர்களை சந்தித்தார்.

மீண்டும் கடாபிக்கு ஆதரவு
ஆகஸ்ட் 24
வெனிசுலா அதிபர் ஹியூகோ சாவேஸ் லிபிய அதிபர் கடாபிக்கு மீண்டும் பகிரங்கமாக தனது ஆதரவை தெரிவித்தார். லிபியாவின் அதிபராக வெனிசுலா கடாபியை மட்டுமே அங்கீகரிப்பதாக தெரிவித்தார். லிபியாவின் எண்ணெய் வளத்தில் கண்வைத்து அமெரிக்கா தனது நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுவருகிறது என அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கத்திய நாடுகளை வன்மையாக சாடினார்.

அஸீஸா எதிர்ப்பாளர் வசம்
ஆகஸ்ட் 24
லிபியாவில் அதிபர் முஅம்மர் கடாபியின் வீடு அமைந்திருக்கும் பாபுல் அஸீஸாவை எதிர்ப்பாளர்கள் கைப்பற்றினர். ஆனாலும் அங்கு தொடர்ந்து மோதல் இடம்பெற்று வருகிறது.

லிபியாவில் ஜனநாயக அரசொன்று மலர வேண்டும் என்பதற்காகவே போராட்டங்கள் ஆரம்பித்தன. உன்னத போராட்டத்தை திசை திருப்பி மேற்குலக நாடுகளே யுத்த களமாக மாற்றியது.
கடாபியின் சர்வதிகார அரசின் அடாவடித்தனத்திற்கும் உலகில் சண்டித்தனம் காட்டிக்கொண்டிருக்கும் மேற்குலகின் சூழ்சிக்கும் நடுவில் சிக்கித்தவிப்பவர்கள் லிபியாவின் அப்பாவி பொது மக்களே.
இரு பெருச்சாளிகளுக்கும் மத்தியில் சுதந்திரத்தாகத்தோடு போராடும் மக்களுக்கு எப்போது விடிவு கிடைக்கும்?

எண்ணெš வளத்தை எரியவிட்டு
லிபியாவை முழுமையாய் சூறையாட காத்திருக்கும் அமெரிக்காவும் ஐரோப்பாவும்.

இந்த நிலை நீடித்தால் சுமார் 7.5 லட்சம் மக்கள் இறக்க நேரிடும் என ஐக்கிய நாடுகள் சபை எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது.

அதேவேளை சுமார் 1.2 கோடி மக்கள் பசியாலும் பட்டினியாலும் வாடும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாக துருக்கியைச் சேர்ந்த ஒர் ஆய்வு மையம் கூறியுள்ளது.

அத்துடன், சோமாலிய மக்களுக்கு உணவு சரியான முறையில் கிடைக்காமையால் சுகாதார சீர்கேட்டிற்கும் அவர்கள் உள்ளாகி வருகின்றனர்.
உரிய சிகிச்சை கிடைக்காமல் சோமாலியாவில் ஆறு நிமிடங்களுக்கு ஒரு குழந்தை பசியால் இறக்கும் துயரம் நிகழத்தொடங்கியுள்ளது
சோமாலியாவில் வேலைவாšப்பின்றி மக்கள் திண்டாடி வருகின்றனர் இதனால் பல ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பிழைப்புக்காக வேலை தேடி வெளி நாடுகளுக்கு செல்கின்றனர். அவற்றால் குழந்தைகளின் நிலை பரிதாபமாகியுள்ளது.

சோமாலிய யுத்த சூழ்நிலையும் பட்டினியும்

சோமாலியாவில் நிலவும் உள்நாட்டுப் போர் காரணமாக லட்சக்கணக்கான மக்கள் முகாம்களில் தஞ்சம் புகுந்துள்ளனர்.

ஆனால், அங்கும் உணவுப் பொருட்கள் விநியோகம் சீராக இல்லாததால் ஏராளமான மக்கள் உணவின்றி வாடி வதங்கி வருகின்றனர்.

குறிப்பாக சுமார் 1 லட்சம் குழந்தைகள் உணவின்றி எலும்புக் கூடுகளாக நடமாடி வருகின்றனர். இதுவரை சுமார் 29,000 குழந்தைகள் பசியால் உயிரிழந்துள்ளன.

இந்த முகாம்களுக்கு ஐ.நா. மற்றும் உலக அளவிலான பல சேவை மையங்கள் அனுப்பும் உணவுப் பொருட்களை உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் கொள்ளையடித்து, மிக அதிக விலைக்கு விற்று பணம் சம்பாதித்து அதை போருக்கு ஆயுதங்கள் வாங்க பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.

பெரும் வரட்சி

இந் நிலையில் அந்தப் பகுதியில் 60 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு பெரும் வரட்சியும் நிலவுவதால், அடுத்த 2 மாதங்களில் சுமார் 1.2 கோடி மக்கள், குறிப்பாக சோமாலியாவைச் சேர்ந்த 1 கோடி மக்கள் பட்டினியால் அவதிப்படும் நிலை உருவாகியுள்ளது என துருக்கி நாட்டின் மனிதநேய நிவாரண அறக்கட்டளை எச்சரித்துள்ளது.

சோமாலியா தவிர கென்யாவின் வடக்குப் பகுதிகளும், எத்தியோபியாவின் கிழக்குப் பகுதிகளும் பட்டினியில் மூழ்க உள்ளதாகவும், இவர்களின் உயிரைக் காப்பாற்ற ரூ. 7,500 கோடி அமெரிக்க டொலர் நிதி தேவைப்படும் என்று ஐ.நா. சபை கூறியுள்ளது.

அனாடொலு பகுதியில் உருவாக்கப்பட்ட ததாப் அகதிகள் முகாம் 90,000 பேருக்கு மட்டுமே உணவும் தண்ணீரும் தரும் வசதி கொண்டதாகும்.

ஆனால், இங்கு 6 லட்சம் பேர் குவிந்துள்ளதால் யாருக்குமே குறைந்த அளவு உணவும், நீரும் கூட கிடைக்கவில்லை.

மேலும் நாள்தோறும் சராசரியாக 1,600 பேர் இந்த முகாமுக்கு கூடுதலாக வந்த வண்ணமுள்ளனர். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பெண்களும் குழந்தைகளும் ஆவர்.

இதில் பெரும்பாலான குழந்தைகளில் உடல் நிலை பட்டினியால் படுமோசமான நிலையில் உள்ளதால் அவர்களைக் காப்பாற்ற மருத்துவ உதவிகளும் தேவைப்படுகின்றன.

குழந்தைகள் பலியாகும் துயரம்

உரிய சிகிச்சை கிடைக்காமல் சோமாலியாவில் , ஆறு நிமிடங்களுக்கு ஒரு குழந்தை பசியால் இறக்கும் துயரம் நிகழத்தொடங்கியுள்ளது.

உரிய முறையில் உணவும் குடிநீரும் வழங்கப்படாமையால் கடந்த சில மாதங்களில் மட்டும் 36,000 குழந்தைகள் இங்கு இறந்துள்ளன. இந்தப் பகுதிக்கு துருக்கி பெருமளவில் உதவிகளை வழங்கினாலும் அது போதுமானதாக இல்லை.

அரசின் அசமந்தப் போக்கு

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக கடும் பட்டினி பஞ்சத்தால் பீடிக்கப்பட்ட சோமாலியாவில் உள்ள மேற்கத்திய நாடுகளின் கைப்பாவையான `செயலற்ற’ அரசு இந்த பயங்கரத்தில் வெறும் பார்வையாளராகவே உள்ளது.

சோமாலியாவின் `பொம்மை அரசின்’ மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும் மேற்குலக நாடுகள், குறிப்பாக அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், இத்தாலி ஆகியவை இந்த `கடும் பஞ்சத்தை’ கண்டுகொள்ளாத நிலையில், இப்போதுள்ள கொடூர நிலையை சோமாலியா அடைந்துள்ளது.

சர்வதேசத்தின் அலட்சியம்

வாட்டி வதைக்கும் கடும் பஞ்சம், சர்வதேச நாடுகளின் அலட்சியம், ஒழுங்கீனமான மத்திய அரசு போன்றவை சோமாலியாவை கடும் வறட்சியின் பிடியில் தள்ளியுள்ளது.

இதற்கிடையே சோமாலியாவின் பல பகுதிகளில் `கடுங்கோட்பாட்டு’ `அல்ஷஹாப்’ போராளிகளுக்கும் மத்திய அரசுக்கும் சண்டை நடந்து வரும் நிலையில் இந்த கடும் வரட்சியும் சேர்ந்து, சோமாலியாவை பஞ்சத்தின் பிடியில் சிக்க வைத்துள்ளது.

கடல் கொள்ளை

கடந்த மூன்று வருடங்களாக சர்வதேச நாடுகளின் அலட்சியத்தால் விளைந்த கடும் பஞ்சத்தில் இருந்து தப்ப வேறு தொழில்களோ, வழியோ இல்லாத நிலையில் தான் சோமாலியர்கள் கடல் கொள்ளையில் ஈடுபடுகின்றனர். தமது நாட்டில் ஏற்பட்டுள்ள கடும் வரட்சியின் காரணமாகவும் யுத்தத்தின் கொடூரத்தாலும் அண்மைக்காலமாக வாட்டி வரும் பஞசத்தாலும் மக்கள் வெளி நாடுகளில் தஞ்சமடைய கப்பல் வழியாக நாடு கடக்க முயற்சிக்கும் சந்தர்ப்பத்தில் கப்பல்கள் மூழ்குவதன் மூலமும் உயிரிழப்புகள் அதிகமாக நிகழ்ந்து வருகின்றன.

கடும் பஞ்சத்துக்கு இலக்கான வலயம்

இந்நிலையில், மிகவும் தாமதமாக சோமாலியாவின் கொடூர நிலவரத்தை உணர்ந்து விழித்துகொண்டுள்ள சர்வதேச சமூகம், ஐ.நா. சபை என்பன தெற்கு சோமாலியாவை கடும் பஞ்சத்துக்கு இலக்கான வலயமாக அறிவித்துள்ளன.

இந்த பஞ்சத்தின் கோரப்பிடியில் சிக்கிய சோமாலியா மட்டுமல்லாது, இப்போது அண்டை நாடுகளான எத்தியோப்பியா, கென்யா முதலிய பிற ஆபிரிக்க நாடுகளும் வரட்சியால் கடும் துயரத்திக்கு ஆளாகியுள்ளன.

மறுக்கப்படும் அடிப்படை வசதிகள்

சோமாலியாவில் உணவுப் பொருட்களுக்கான விலை கடுமையாக உயர்ந்துள்ள நிலையில், குழந்தைகளுக்கு உணவு , சுகாதாரம், கல்வி உள்ளிட்ட அனைத்து அடிப்படை வசதிகளும் மறுக்கப்பட்டு, குறைந்த கால கட்டத்தில் ஒரு தலைமுறையே அழிந்து போகக்கூடிய கொடிய நிலை உருவாகியுள்ளது.

பஞ்சத்தால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட சோமாலியா மற்றும் ஓரளவிற்கு பாதிக்கப்பட்டுள்ள கென்யா மற்றும் எத்தியோப்பியா ஆகிய நாடுகளில் மட்டும் ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் சுமார் 20 லட்சம் பேர் உள்ளனர்.

இந்நிலையில் இந்த கொடும் பஞ்சம் சுமார் 7 லட்சம் சோமாலியகுழந்தைகளின் உயிர்களுக்கு பேராபத்தான நிலையை தோற்றுவித்திருக்கும் நிலையில் ஐ.நாவின் `யுனிசெப்’ நிறுவனம் தனது மீட்பு நடவடிக்கைகளை தொடங்கியுள்ளது.

இதில் 50 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் சரியான ஊட்டச்சத்து இன்றி ஆபத்தான நிலையில் வாழ்கின்றன.

இங்கு குற்றங்கள் அதிகரிக்க, ஏழ்மையும் ஒரு காரணம் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. இதனால் இந்நாடுகளில் ஏழ்மையும், ஏற்றத் தாழ்வுகளும் நிறைந்துள்ளன.

மனிதநேய உதவி தேவை

வறுமை இருக்கும் வரை வன்முறையையும், குற்றங்களையும் தவிர்க்க முடியாது. இந்த ஆபத்தில் இருந்து, குழந்தைகளின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்கு, `யுனிசெப்’ நிறுவனம் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

இதன்படி, பல்வேறு முகாம்கள் மூலம் குழந்தைகளுக்கு தேவையான பால், குடிநீர், சுகாதாரம் போன்ற வசதிகளை வழங்கி, உயிர்க்கொல்லி நோய்கள் பரவாமல் காப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

பசியால் வாடும் குழந்தைகளின் பேரிடரை துடைப்பதற்கு உதவுமாறு, `யுனிசெப்’ வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது.

ஐ.நா உறுப்பினர் பதவிக்கான பலஸ்தீனின் கோரிக்கையை அமெரிக்கா எதிர்க்கும்.பலஸ்தீனின் நடவடிக்கை ஒருதலைபட்சமானது என்பதால் இதனை எதிர்க்கப் போவதாக ஐ.நாவில் அமெரிக்க துணை தூதர் ரோஸ்மேரி டிகார்லொ தெரிவித்தார்.

மேலும் அவர் கூறியதாவது: செப்டம்பரில் ஐ.நா பொது அவைக்கூட்டம் நடைபெறவிருக்கும் வேளையில் இஸ்ரேலை தனிமைப்படுத்தும் நடவடிக்கையை அமெரிக்காவால் ஆதரிக்க முடியாது. இத்தகைய நடவடிக்கைகள் பலஸ்தீனின் தேவைக்கு ஒருபோதும் உதவிகரமாக இருக்காது.

பலஸ்தீன் – இஸ்ரேல் பேச்சுவார்த்தை மீண்டும் தொடர்வதற்கான முயற்சிகளை தொடர்வோம். பேச்சுவார்த்தையின் மூலம் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு காண முயல்வதுதான் விரும்பத்தக்கது என டிகார்லோ தெரிவித்துள்ளார்.

அதேவேளையில், 120 ஐ.நா உறுப்புநாடுகள் சுதந்திர பலஸ்தீனை அங்கீகரிக்கும் பொழுது எந்தவொரு நடவடிக்கையும் ஒருதலைபட்சமாகாது என பலஸ்தீன் பிரதிநிதி ரியாத் மன்சூர் தெரிவித்துள்ளார். ஐ.நாவில் பலஸ்தீனுக்கு பூரண உறுப்பினர் பதவி கிடைப்பது சுதந்திர பலஸ்தீன் என்ற கொள்கைக்கு உதவிகரமாகவே இருக்கும் என மன்சூர் மேலும் கூறினார்.

1967-ஆம் ஆண்டு எல்லையை அடிப்படையாகக் கொண்ட சுதந்திர பலஸ்தீன் என்ற நாடு என்பதுதான் பலஸ்தீனின் கோரிக்கையாகும். கிழக்கு ஜெருசலம், மேற்கு கரை, காஸா ஆகிய பகுதிகள் அடங்கியதுதான் சுதந்திர பலஸ்தீன். ஆனால், இவற்றில் பல பகுதிகளும் இஸ்ரேலின் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளன.